Kapituła będzie oceniać:

• pomysł i okoliczności powstania firmy,
• umiejętność przezwyciężenia kryzysów oraz trudności przy tworzeniu i rozwoju firmy,
• niezłomność i determinację w dążeniu do osiągnięcia sukcesu,
• podejmowanie twórczych i odważnych działań,
• wykorzystanie umiejętności własnych,
• kluczowe czynniki sukcesu firmy,
• doświadczenie w pozyskiwaniu środków finansowych,
• zdolność dostosowania słabych i mocnych stron firmy do istniejących szans i zagrożeń.
  

W poprzednich edycjach konkursu, Tytuł Mikroprzedsiębiorca Roku otrzymali:

	VI edycja (2010) Tytuł Mikroprzedsiębiorca Roku 2010 zdobyła firma Centrum Badań DNA z Poznania, kierowana przez panów Jacka Wojciechowicza i Michała Kaszubę. Centrum zajmuje się zajmuje się rozpowszechnianiem najnowszych osiągnięć genetyki molekularnej na rynku usług diagnostyki medycznej oraz opracowywaniem nowych technik i metod badawczych. Firmę nominował Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego. więcej
	V edycja (2009) Tytuł Mikroprzedsiębiorca Roku 2009 zdobyła firma Nexwell Engineering z Wrocławia, założona przez Michała Kowalczyka. Nexwell zajmuje sie projektowaniem oraz produkcją nowoczesnych systemów automatyki. Firmę nominował Wrocławski Park Technologiczny. więcej
	IV edycja (2008) Tytuł Mikroprzedsiębiorca Roku 2008 zdobyła firma TeleMobile Electronics, której głównym przedmiotem działalności jest dokonywanie diagnostyki, testów i napraw urządzeń stacji bazowych systemów komórkowych. Firmę nominowało Gdyńskie Centrum Innowacji. więcej
	III edycja (2007) Tytuł Mikroprzedsiębiorca Roku 2007 zdobyła Halina Kustosz z Warszawy, twórczyni portalu kobiety.pl, nominowana przez Warszawską Izbę Handlową. więcej
	II edycja (2006) Tytuł Mikroprzedsiębiorca Roku 2006 zdobyła Elżbieta Olszewska "To-Tur Toruńska Turystyka" z Torunia prowadząca Żywe Muzeum Piernika, nominowana przez Toruński Fundusz Poręczeń Kredytowych z Torunia. więcej
	I edycja (2006) Tytuł Mikroprzedsiębiorca Roku 2005 zdobyła firma IVO-Software z Gdyni nominowana przez Pomorskie Centrum Technologii w Gdyni. więcej

• Respondenci to osoby w przeważającej części młode, które zaczynały prowadzenie działalności gospodarczej motywowane własnymi aspiracjami i marzeniami życiowymi. Gros z nich posiada wcześniejsze doświadczenia zawodowe (w korporacjach lub jako przedsiębiorcy).
• Ich firmy niejednokrotnie działają na rynkach niszowych, opierając swoje strategie na budowaniu jakości produktów lub usług i traktując cenę jedynie jako czynnik uzupełniający w osiąganiu przewagi konkurencyjnej.
• Te cechy determinują bardzo profesjonalne podejście do prowadzenia firmy wśród zdecydowanej większości przedsiębiorców, co jest jednym z głównych wyznaczników ich sukcesu.

Sukces rozumiany jako korzyści nakierowane na firmę oraz właściciela

• Przeważająca liczba rozmówców definiuje sukces w kategoriach finansowych (zarabianie na siebie i firmę). Nieco rzadziej pojawiają się definicje związane z korzyściami pozafinansowymi płynącymi dla firmy i jej właściciela (spokój, możliwość bycia na swoim, samorealizacja).
• Jedynie w nielicznych przypadkach pojawiały się definicje sukcesu oparte na profitach nakierowanych na klienta (satysfakcja klienta, zaspokojenie jego potrzeb). Brak powszechnego wskazywania na tego typu korzyści pozostaje w sprzeczności z aktualnymi kanonami zarządzania, zgodnie z którymi podstawowym wyznacznikiem sukcesu jest sukces klienta.
• Wymiary finansowe i pozafinansowe sukcesu przenikają się zależnie od stopnia zaawansowania technologicznego firmy i stopnia konkurencyjności rynku, na którym działa. Im wyższy poziom zaawansowania technologicznego i bardziej niszowy rynek, tym silniejsza skłonność do definiowania sukcesu w kategoriach hedonistycznych (nakierowanie na samorealizację, cel finansowy jest celem służebnym).
• W definicjach nie pojawiają się elementy związane z zaspokojeniem takich potrzeb jak szacunek, uznanie czy przynależność, stąd można przypuszczać, że rola firma najczęściej nie jest osadzona w szerszym kontekście społecznym oraz sukces firm nie przekłada się bezpośrednio na odczuwanie etosu przedsiębiorczości.

Sukces budowany od wewnątrz

• Przeważająca grupa badanych pytana o sukces wskazuje głównie na czynniki o charakterze ogólnikowym takie jak charakter właściciela, znajomość branży, etc. Dopiero analiza funkcjonowania firmy wskazuje na bardziej wysublimowane i szczegółowe obszary zachodzące wewnątrz firmy (nacisk na ciągły rozwój, organizacja zasobów i procesów, specyficzne podejście do otoczenia zewnętrznego) - zaprezentowane na rysunku na kolejnej stronie.
• Obszary te wpływają na siebie nawzajem i w większości przypadków muszą zachodzić jednocześnie, aby efektywnie kształtować sukces.

Rysunek 1: Czynniki sukcesu

Ciągły rozwój przedsiębiorstw jako klucz do sukcesu

• Zdecydowana większość badanych zawdzięcza swój sukces ciągłemu rozwojowi firmy. Składa się na to kilka aspektów szczegółowych. Po pierwsze, badani nie ograniczają się do oczywistych szans rynkowych i aktywnie poszukują inspiracji do kierunków dalszego rozwoju. Co ważne, takie podejście jest zdeterminowane przez specyficzne podejście do barier (traktowanie ich w kategoriach wyzwania).
• Działalność jest prowadzona w sposób uporządkowany (stoi za tym ogólna wizja wraz z doprecyzowaną przewagą konkurencyjną) i realistyczny (pożądana pozycja firmy osadzona jest w realnych uwarunkowaniach i procesach wewnątrz firmy). Ponadto tworzone są plany strategiczne uwzględniające aktualne warunki, dokonywana jest ocena możliwości rozwoju na poszczególnych stadiach działalności firmy, kalkulowane są spodziewane zyski i straty. Powyższe aspekty pozwalają firmom unikać zbędnych nakładów na aktywności nie przynoszące długoterminowych korzyści.

Rola zasobów niematerialnych

• Cele firmy i plany rozwojowe są intuicyjnie "tłumaczone" na pożądane zasoby firmy. W przeważającej liczbie przypadków bardziej cenione są zasoby niematerialne  (w szczególności know-how i ludzie) niż materialne, choć oczywiście inwestycje w te ostatnie nie są zaniedbywane. Tego typu podejście firmy zawdzięczają doprecyzowaniu priorytetów i unikaniu inwestycji nieprzyczyniających się do budowy trwałej przewagi konkurencyjnej.
• Część firm dostrzega wagę przywództwa właściciela i jest w stanie wskazać określone procesy / procedury stojące za budową jego wizerunku. Wielu rozmówców podkreślało również wagę zasobów ludzkich (również w kontekście określonych procesów (rekrutacja, utrzymanie pracownika, dawanie mu inicjatywy).
• W opozycji do przeważającej liczby mikroprzedsiębiorstw uczestnicy konkursu Mikroprzedsiębiorca Roku cenią i poszukują takich cech  pracowników, które silnie determinują ciągły rozwój (kreatywność, szybkie uczenie się), nie zaś posłuszne wykonywanie poleceń.

Procesy wewnątrz przedsiębiorstw - operacyjny czynnik sukcesu

• W ramach tego obszaru można wyróżnić dwa aspekty kształtujące sukces: zarządzanie ryzykiem oraz reklama i promocja.
• Firmy nie stosują tutaj wysublimowanych narzędzi, natomiast starają się aktywnie rozpoznawać otoczenie, minimalizować ryzyka oraz wykorzystywać możliwości rynkowe (np. reklama w Internecie, artykuły w prasie). Należy zwrócić uwagę na fakt, że część firm stara się weryfikować efektywność podejmowanych przez siebie działań.

Szersze otoczenie - szansa i zagrożenie

• Pomimo mało przyjaznego otoczenia prawnego firmy starają się przystosowywać do niekorzystnych warunków - akceptują je lub starają wykorzystywać dla swojego rozwoju (np. spowolnienie gospodarcze).
• Badane firmy od ogółu przedsiębiorstw odróżnia również fakt, że część z nich traktuje konkurencję jako inspirację do udoskonalania swojej działalności oraz poszukuje partnerów strategicznych.
• Jednocześnie można zaobserwować, że pewną barierą rozwojową cały czas pozostaje finansowanie zewnętrzne oraz wsparcie zewnętrzne (brak informacji i oferty skierowanej do mikroprzedsiębiorstw). Firmy jednak wypracowały strategie radzenia sobie z tym (korzystanie z zasobów własnych, godzenie się z powolniejszym rozwojem).

Sukces a etos zawodowy

• Mimo tego, że firmy wychodzą "na zewnątrz" (szukają partnerów, biorą udział w konkursach skierowanych do przedsiębiorców), większość definiuje się jako firmy sukcesu, cechuje je relatywnie niski poziom tożsamości zawodowej/branżowej. Badani często uważają, że istnieje negatywny odbiór przedsiębiorczości w społeczeństwie.
• Może mieć to o tyle poważne implikacje, że brak tożsamości uniemożliwia wspólny lobbing za swoimi prawami (firmy nie są w stanie zidentyfikować wspólnych interesów).